Wydział Architektury

Zapraszamy na wernisaż dwóch indywidualnych wystaw wybitnych artystów i pedagogów związanych
z Uniwersytetem w Prisztinie - cykl Xhevdeta Pantiny „Obrazy w głębi” oraz Wystawa Suada Ramy „00…”;
wernisaż: 15 kwietnia, godz. 17:30, Wydział Architektury, ul. Strzody 10

Wydarzenie w ramach konferencji archiDREAM Silesia 2026: design+sztuka+nauka
Kuratorzy wystawy:
dr hab. inż. arch. Natalia Bąba-Ciosek, prof. PŚ
dr inż. arch. Katarzyna Mazgaj
W ramach programu towarzyszącego Multikonferencji archiDREAM Silesia prezentowane są dwie wystawy indywidualne wybitnych artystów i profesorów związanych z Uniwersytetem w Prisztinie – Xhevdeta Pantiny i Suad Ramy. Choć formalnie i ekspresyjnie odmienne, ich prace zbiegają się we wspólnej refleksji nad relacją między ciałem, pamięcią a strukturą – rozumianą zarówno w kategoriach obrazowania, jak i architektury.
Seria Xhevdeta Pantiny „Obrazy w głębi” prowadzi widza w introspektywną, wielowarstwową przestrzeń obrazową, w której kondensują się pamięć, tożsamość i doświadczenie historyczne. Jego malarstwo – sytuujące się na pograniczu abstrakcyjnego ekspresjonizmu i neofiguracji – buduje napięcie między spontanicznością a kontrolą, chaosem a strukturą. Charakterystyczne nawarstwienie, intensywne pociągnięcia pędzlem i ekspresyjna paleta barw tworzą dzieła, które nie tylko przedstawiają, ale aktywnie angażują, wciągając widza w psychologiczną i emocjonalną przestrzeń. Fragmentaryczne, zdeformowane ludzkie formy stają się tu znakami egzystencjalnego doświadczenia, a ślady pamięci – zarówno osobistej, jak i zbiorowej – zapisują się w materiale malarskim jako nieciągłe, powracające napięcia.
Wystawa Suad Ramy „00…” stanowi intensywne studium ciała jako procesu – dynamicznej, niestabilnej struktury podlegającej ciągłej transformacji. Pracując z radykalnie ograniczoną, niemal monochromatyczną paletą, uwaga artysty skupia się na materii, geście i nawarstwieniu. W jego pracach ciało przestaje być formą zamkniętą – ulega fragmentacji, deformacji i multiplikacji, przywołując struktury architektoniczne poddane napięciu i rozpadowi. W tym kontekście ciało staje się przestrzenią przepływu i transformacji, a jednocześnie nośnikiem doświadczeń wykraczających poza wymiar indywidualny. Rama proponuje wizję, w której ciało i architektura przenikają się jako żywe, procesualne organizmy.
Obie wystawy, choć posługują się odmiennymi środkami – intensywnością koloru i gestu w pracach Pantiny oraz redukcją koloru i analizą formy u Ramy – poruszają wspólne kwestie dotyczące natury struktury, jej kruchości i zdolności do transformacji. W kontekście Multikonferencji archiDREAM Silesia można je rozumieć jako rozszerzenie refleksji nad architekturą: nie tylko jako przestrzenią fizyczną, ale jako złożonym, żywym systemem relacji – między ciałem, materią, pamięcią i doświadczeniem. To artystyczny dialog, w którym obraz i ciało stają się przestrzenią negocjacji między obecnością a zanikaniem, konstrukcją a rozpadem, indywidualnym doświadczeniem a zbiorową historią.