Wydział Inżynierii Materiałowej i Cyfryzacji Przemysłu

Uroczystości żałobne śp. prof. Wojciecha Przetakiewicza odbędą się 19 grudnia 2025 (piątek). Rozpoczęcie o godz. 14.00, Kościół Starokatolicki Mariawitów p.w. Św. Jana Chrzciciela, ul. Sochaczewska 67, 05-084 Leszno.

Prof. dr hab. inż. Wojciech Przetakiewicz był wybitnym uczonym i jedną z najważniejszych postaci w polskim środowisku inżynierii materiałowej. Ukończył Wydział  Mechaniczny Wojskowej Akademii Technicznej (1973 r.) i w tej uczelni awansował od stanowiska asystenta do profesora zwyczajnego (doktorat - 1980 r., habilitacja - 1986 r., tytuł profesora - 1993 r.), piastując funkcje m.in. kierownika Zakładu Metaloznawstwa, prodziekana i dziekana Wydziału Mechanicznego oraz prorektora ds. dydaktycznych. Od 1998 r. profesor zwyczajny i pełnomocnik rektora ds. badań naukowych (od 2000 r.) w Akademii Morskiej w Szczecinie.
Główne kierunki Jego badań obejmowały zagadnienia inżynierii materiałowej związane z metaloznawstwem i nowoczesnymi technologiami wytwarzania: odkształcenie plastyczne i obróbka cieplna metali, przemiany fazowe w stopach specjalnych i ich wpływ na właściwości tych materiałów, wykorzystanie nowoczesnych technologii inżynierii powierzchni (m.in. obróbki laserowej, wybuchowej i jonowej) do kształtowania właściwości użytkowych elementów konstrukcyjnych, wytwarzanie spieków ciężkich na bazie wolframu, kształtowanie wyrobów techniką przyrostową LENS, odporność na erozję kawitacyjną stopów wielofazowych, zjawisko nadplastyczności w stopach i kompozytach. Do osiągnięć o charakterze innowacyjnym można zaliczyć współautorstwo technologii: spiekania rezystancyjnego stopów ciężkich (na bazie wolframu), hartowania i stopowania laserowego elementów silnika spalinowego, umacniania wybuchowego stopów żelaza, obróbki cieplnej stopów na bazie kobaltu oraz na osnowie faz międzymetalicznych z układu Fe-Al. Wyniki wielu prac znalazły zastosowanie w przemyśle zbrojeniowym, motoryzacyjnym, w produkcji maszyn spożywczych, w petrochemii, w energetyce oraz w medycynie (implanty).
Profesor był autorem licznych publikacji, w tym monografii i podręczników, które ukształtowały całe pokolenia inżynierów. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 220 publikacji, ponad 100 wygłoszonych referatów konferencyjnych oraz kilkadziesiąt prac badawczych wykonanych na zlecenie przemysłu lub innych ośrodków naukowych. Kierował 6. projektami finansowanymi przez KBN/MNiSzW, w tym ogólnokrajowym projektem zamawianym. Kilka lat uczestniczył w pracach 3. sekcji KBN, był członkiem Rady Nauki przy MNiSzW, od 1999 r. przez 6 kadencji był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. Wypromował 10 doktorów i 42 magistrów inżynierów, był recenzentem ponad 200 wniosków o awans naukowy jako recenzent prac doktorskich (ponad 50), habilitacyjnych (ponad 80) oraz wniosków o tytuł profesora (ponad 80).
Środowisko naukowe skupione wokół inżynierii materiałowej darzyło Go wielkim zaufaniem. Jego wyjątkowa rzetelność naukowa, życzliwość i otwartość sprawiały, że był nie tylko wybitnym profesorem, lecz także cenionym nauczycielem i mistrzem dla całego młodego pokolenia naukowców.
Profesor Wojciech Przetakiewicz był osobą niezwykle pracowitą, skromną i pełną życzliwości. Był człowiekiem wielkiej kultury osobistej, spokojnym, zawsze był gotowy do rozmowy, chętnie dzielił się doświadczeniem i wspierał młodych badaczy, inspirował ich, tłumaczył z cierpliwością i pasją. Mimo ogromnego dorobku naukowego i życiowego pozostał skromny, pogodny i życzliwy.
Jego odejście to dla naszego środowiska inżynierii materiałowej na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Cyfryzacji Przemysłu Politechniki Śląskiej strata nie tylko wybitnego uczonego, lecz także życzliwego i wspierającego nas przez kilka ostatnich dekad człowieka. Odszedł wybitny uczony, człowiek, którego wiedza, postawa, dobroć i życzliwość na trwałe zapisały się w historii polskiej nauki i naszego Wydziału.
Profesor Wojciech Przetakiewicz pozostanie na zawsze w naszej pamięci i w naszych sercach!
Cześć Jego Pamięci!

Przyjaciele z Wydziału Inżynierii Materiałowej i Cyfryzacji przemysłu Politechniki Śląskiej.