Doc. Dr inż. Roman BĄK
Roman Bąk urodził się 14 kwietnia 1933 r w Kielcach.
Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach w latach 1952-1959, gdzie otrzymał tytuł magistra inżyniera mechaniki i został asystentem, a później starszym asystentem w Katedrze Mechaniki Technicznej.
W 1966 roku obronił prace doktorską na temat „Dekohezja zmęczeniowa konstrukcyjnych stali bainitycznych” na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Śląskiej, w następstwie, czego mianowano go adiunktem.
W 1970 roku Roman Bąk otrzymał nominację na stanowisko docenta.
Pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji organizacyjnych, m.in. Prodziekana Wydziału Mechanicznego Technologicznego Pol. Sl., Dyrektora Instytutu Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn Politechniki Śląskiej (1977-1981), p.o. Prorektora, a później Prorektora ds. Nauczania i Wychowania Politechniki Śląskiej (1977-1978).
Doc. dr inż. Roman Bąk był wybitnym specjalistą w zakresie rozwiązania problemów naukowo-technicznych, dotyczących wytrzymałości i trwałości elementów maszyn, za pomocą najnowszych metod naukowych, a zwłaszcza zastosowań metod komputerowych w analizie i projektowaniu kół kolejowych zestawów kołowych.
Był autorem kilkudziesięciu publikacji, w tym 3 książek oraz kierownikiem kilkudziesięciu prac naukowo-badawczych.
W roku 1984 przeniósł się na Wydział Transportu Politechniki Śląskiej, gdzie pełnił m.in. funkcję Zastępcy Dyrektora ds. Nauki Instytutu Transportu Politechniki Śląskiej i pracował do czasu przejścia na emeryturę. Po przejściu na emeryturę w roku 1998 Doc. Roman Bąk został zatrudniony na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej w Katedrze Podstaw Systemów Technicznych.
Swoje kilkudziesięcioletnie doświadczenie programowo-metodyczne podsumował i utrwalił opracowując kilka skryptów uczelnianych oraz trzy podręczniki akademickie
Był przez kilka kadencji członkiem Senatu Politechniki Śląskiej, najpierw jako przedstawiciel adiunktów i asystentów (1968/69 i 69/70), następnie jako Zastępca oraz Prorektor ds. Nauczania i Wychowania (1972-1978) i Dyrektor Międzywydziałowego Instytutu Mechaniki i PKM (1977-1981), i jako przedstawiciel Rady Naukowej Instytutu Transportu (kierunkowego) (1985-1990).
Otrzymał łącznie 32 Nagrody JM Rektora Politechniki Śląskiej za osiągnięcia dydaktyczne, naukowe i organizacyjne.
W roku 1977 został uhonorowany Nagrodą Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki za osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych.
W roku 2002 został uhonorowany Nagrodą Zespołową Ministra Edukacji Narodowej i Sportu za współautorstwo podręcznika akademickiego: R. Bąk, T. Burczyński: „Wytrzymałość materiałów z elementami ujęcia komputerowego.” WNT Warszawa 2001.
Był wybitnym dydaktykiem i laureatem „Srebrnej Kredy” w konkursie na najlepszego nauczyciela akademickiego Politechniki Śląskiej.
Otrzymał wiele odznaczeń, m.in. Złoty Krzyż Zasługi. 1975r., Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. 1985 r. oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. 2003 r.
Z wielkim żalem żegnamy Doc. dr inż. Romana Bąka.
