– Nie miałem wcześniej zbyt dużego kontaktu ze sztuką, ale spodobał mi się koncept połączenia rzeźb i elektryczności – powiedział Radosław Górecki, student mechatroniki, dla którego to niecodzienne doświadczenie było swoistą podróżą do przeszłości. – Zdobyłem wiedzę na temat starych silników, a ponieważ w przyszłości chciałbym się nimi zajmować zawodowo, na pewno będzie to dla mnie przydatne – dodał.

Projekt renowacji rzeźb artysty – którego dzieła, również malarskie, były wystawiane między innymi w Szwajcarii, Niemczech i USA – wywołał duże poruszenie na wydziale i stał się tematem żywych dyskusji. Studenci, przy wsparciu pracowników naukowych, z entuzjazmem podjęli się nietypowego zadania, często pracując do późnych godzin wieczornych.

– Na co dzień jesteśmy obciążeni intensywną pracą umysłową, więc szukamy odskoczni, pracy manualnej. Chcemy zrobić coś namacalnego, nawet brudząc się przy tym – wyjaśniała Gabriela Teda, studentka mechatroniki. – Sztuka jest bliska mojemu sercu, a podczas renowacji rzeźb udało mi się w nieoczywisty sposób połączyć pasje artystyczne z mocno technicznym kierunkiem studiów. Nazwisko Jana Śliwki obiło mi się kiedyś o uszy, ale nigdy wcześniej nie miałam okazji zobaczyć jego prac na żywo. Tym bardziej jestem szczęśliwa, że mogłam tak dokładnie poznać ich wnętrze i mechanizmy – cieszyła się studentka.

Rzeźby wprawiane są w ruch w rytm muzyki, skomponowanej specjalnie dla artysty przez Krzysztofa Pendereckiego. Ich działanie – przesuwanie odpowiednich segmentów – umożliwia nowoczesny układ sterowania autorstwa dr. inż. Janusza Tokarskiego z Wydziału Elektrycznego. Elektronika do jednej z rzeźb powstała już sześć lat temu, przy okazji wystawy prac Jana Śliwki w gliwickiej galerii sztuki Brama.

– Wówczas muzyka z wnętrza rzeźby uruchamiała ruch. Teraz chciałbym, żeby dźwięki mogły być odbierane także z zewnątrz, na przykład za pomocą instrumentu – tłumaczył dr inż. Tokarski, który – podobnie jak studenci – przyznał, że zetknięcie nauki ze sztuką było dla niego ciekawym doświadczeniem. – Każdy silnik reaguje na inny element dźwięku – rytm, tempo, natężenie – dlatego ruchy są różne, a poszczególne elementy poruszają się jakby niezależnie. – Projektowanie elektroniki to też swego rodzaju forma sztuki. Każdy projekt techniczny to praca twórcza, wymaga stworzenia czegoś nowego – przekonywał.

Wernisaż wystawy rzeźb Jana Śliwki – zarówno tych pokazywanych wcześniej, jak i odrestaurowanych na Politechnice Śląskiej – odbył się podczas Biennale Gliwice, pierwszej tego typu imprezy w mieście, której ambicją było przybliżenie sztuki mieszkańcom.