Laboratorium Badań Korozyjnych Wydział Chemiczny

W mojej pracy chciałam przedstawić 5 architektonicznych perełek, które na swój sposób ukazują możliwości wykorzystywania procesów korozyjnych do odwzorowywania niepowtarzalności wydarzeń umieszczonych w czasie . Korozja to proces polegający na niszczeniu się najczęściej metali, poprzez kaskady reakcji chemicznych. Utlenianie metali zachodzące na przestrzeni wielu lat, skutkuje zarówno osłabieniem tych materiałów, jak i powstaniem wielu barwnych produktów. Reakcje te doprowadzają do licznych zmian, które były inspiracją dla wielu artystów i architektów, wykorzystujących je jako proces destrukcyjny, do działań twórczych. Rdza natomiast jest często kojarzona z brązowym osadem, który jest jednoznaczny z utraceniem funkcjonalności przedmiotów zawierających żelazo lub jego stopy. Jednak wielu malarzy, rzeźbiarzy, czy innych ludzi sztuki, udowadnia nam, że rdza jest także materiałem, który współgra z naszą przeszłością. Na wzór korozji i rdzy powstały odrębne style architektoniczne i motywy malarskie czy projektowe np. styl industrialny. Często także wręcz pożądane jest, aby uzyskać efekt na wzór tych zjawisk , poprzez stosowanie specjalnych zabiegów artystycznych.

Idąc od lewej strony mojego rysunku, umieściłam na nim Zamek Królewski w Warszawie, którego kopuła charakterystycznie odcina się turkusowym kolorem patyny, wytworzonej w procesie tzw. Szlachetnej korozji, od pozostałej części budowli. Patynowa warstwa tworzy się na powierzchni miedzi co nadaje tej konstrukcji trwałą ochronę przed dalszymi niszczeniami. Następnie w dolnym rogu, znajduje się Europejskie Centrum Solidarności, w Gdańsku, którego elewacja została zaprojektowanie specjalnie na wzór rdzawej powierzchni. Ma to istotne znaczenie historyczne i kulturowe dla tamtejszej społeczności. Dzięki zastosowaniu specjalnego materiału Cor-Ten – budynek ten z zewnątrz pokryty jest realistycznymi rdzawymi barwami, jednocześnie nie wpływając na wytrzymałość konstrukcji.

Dalej przesuwając się na prawo, widoczna jest jedna z najpopularniejszych rzeźb na świecie, którą chyba każdy zna – Statua Wolności, która pokryta cienką warstwą miedzi, z czasem uległa procesowi utlenianiu co z biegiem czasu spowodowało zmianę jej barwy z brązowej na zielono- turkusową.

Kolejna jest interesująca elewacja muzeum w Holon, stworzona z różnych rodzajów metali, które wraz z czasem zmieniają swe barwy. Tworząc jednocześnie pasy rdzy w wielu odcieniach. Dzięki zastosowaniu falującej powierzchni o różnicujących się odcieniami zastosowanej stali Cor-Ten (poprzez różne stopnie ekspozycji na czynniki środowiskowe) budynek ten nabiera efektownej monumentalności i dynamiczności.

Ostatnią ukazaną konstrukcją jest rzeźba w muzeum w Bilbao, utworzona przez rzeźbiarza Richarda Serry będącą dziełem skonstruowanym ze stali rdzewiejącej, na którą wpływ ma oczywiście czas, ale także powietrze czy nawet dotyk ludzkiej dłoni. Jest to specjalny zabieg artystyczny który pozwala uchwycić sens artystycznych dzieł, podsumowany w tytule tej rzeźby nazwanej: ,,The Metter of Time”.

Architektura i sztuka najpiękniej oddają to, jak wykorzystać siłę korozyjną do tworzenia zjawiskowych dzieł na miarę światową. Proces korozji ukazuje potęgę czasu i ewolucji jakie zachodzą na naszych oczach. Artyści często sięgają po rdzę jako inspirujący i fascynujący materiał, ale także wykorzystują korozję do tworzenia rzeczy unikatowych i zmieniających się pod wpływem czynników środowiskowych.