Zakres dydaktyki

Katedra Teorii, Projektowania i Historii Architektury (RAr3) prowadzi dydaktykę ukierunkowaną na budowanie solidnych podstaw warsztatu architekta: rozumienie historii i teorii architektury, świadome projektowanie w kontekście kulturowym oraz krytyczną analizę przestrzeni. Zajęcia łączą komponent humanistyczny i analityczny z praktyką projektową, tak aby studenci potrafili przekładać wiedzę o ewolucji form, idei i technologii na decyzje projektowe.

Teoria i historia jako narzędzia projektowania

W ramach zajęć studenci rozwijają kompetencje w obszarze historii architektury i urbanistyki, teorii architektury oraz metod interpretacji i oceny obiektów i zespołów przestrzennych. Katedra kładzie nacisk na pracę z materiałem źródłowym (literatura, ikonografia, archiwa), czytanie i analizę kontekstu (miejsce, czas, styl, uwarunkowania społeczne) oraz formułowanie logicznej argumentacji – przydatnej zarówno w projektowaniu, jak i w pracy badawczej.

Pracownie projektowe i myślenie kontekstowe

Dydaktyka obejmuje również komponent projektowy: ćwiczenia i pracownie, w których studenci uczą się prowadzić proces projektowy od diagnozy i analiz, przez koncepcję, po uzasadnienie rozwiązań. Szczególny nacisk kładziony jest na projektowanie odpowiedzialne: poszanowanie dziedzictwa, umiejętność wprowadzania zmian w istniejącej tkance oraz świadome kształtowanie relacji między funkcją, formą i użytkownikiem.

Metody współczesne, warsztat i kompetencje akademickie

W zależności od tematyki zajęć katedra rozwija także kompetencje związane z nowoczesnymi metodami pracy: dokumentacją i analizą obiektów (w tym narzędzia cyfrowe), krytyką architektoniczną oraz przygotowaniem opracowań pisemnych i prezentacji. Istotnym elementem jest wsparcie studentów w pracy seminaryjnej i dyplomowej – od doboru tematu i metod, przez konstrukcję wywodu, po poprawność opracowania i sposób komunikowania wyników.