Przysposobienie obronne


Najbardziej aktualne informaje dotyczące PRZYSPOSOBIENIE OBRONNEGO znajdują się na stronie DZIAŁU OBRONNEGO POLITECHNIKI ŚLĄSKIEJ:

        Przysposobienie obronne 


Poniżej znajdują się koniecznie do wypełnienia formularze wniosków dotyczące PRZYSPOSOBIENIA OBRONNEGO:


       Wniosek o zakwalifikowanie studenta do realizacji programu przysposobienia obronnego
         
Wniosek o powołanie do odbycia przeszkolenia wojskowego studentów 
              

 

ZASADY

FUNKCJONOWANIA WYŻSZYCH UCZELNI

W CZASIE KRYZYSU POLITYCZNO-MILITARNEGO I WOJNY.

1.       Zasady ogólne.


Polska leży w szczególnie ważnym strategicznie miejscu Europy. W sensie politycznym jest to styk NATO z jego dwoma najważniejszymi partnerami strategicznymi-Rosja i Ukrainą. W znacznej mierze właśnie przez Polskę przechodzą zarówno pozytywne i konstrukcyjne jak i negatywne /destrukcyjne/ wzajemne oddziaływania z tymi partnerami. Stanowisko polityczne Polski jest zatem istotne dla kształtowania się strategicznych relacji na linii wschód-zachód, w tym dla zapobiegania i rozwiązywania ewentualnych kwestii spornych.
Geograficzne położenie Polski w centrum Europy powoduje, że z punktu widzenia militarnego terytorium Polski stanowi obszar o specjalnym znaczeniu strategicznym na europejskiej linii wschód-zachód. W razie wojny w Europie panowanie nad terytorium Polski ma kluczowe znaczenie dla swobody strategicznej obydwu przeciwstawnych stron.
Również z punktu widzenia ekonomicznego Polska jest ważnym łącznikiem miedzy zaawansowaną gospodarczo Europą Zachodnią a borykającą się z trudnościami, ale o olbrzymich możliwościach rozwojowych Europa Wschodnią.
Zgodnie z nową strategią obronną Polska podzielona została na dwa okręgi wojskowe. Województwo śląskie jest regionem nadgranicznym, wprawdzie graniczącym z państwami bloku, którego nasze państwo jest członkiem, nie mniej w momencie rozpoczęcia agresji na nasz kraj może być narażone na bezpośrednie działania bojowe.
Strategia obronna nie zakłada określonego przeciwnika i ustalonego scenariusza działań wojennych. Jest ona ukierunkowana na opanowanie i rozwiązywanie sytuacji kryzysowych o charakterze militarnym na drodze negocjacji, mediacji, arbitrażu. Cel strategiczny obrony RP realizowany będzie na obszarze kraju, w ścisłym współdziałaniu Sił Zbrojnych z wojskami pozostałych państw NATO oraz ze wszystkimi ogniwami pozamilitarnymi, w tym również ludnością cywilną.
Przyjęta przez Radę Ministrów 4.01.2000r „Strategia Bezpieczeństwa RP” w swej treści zawiera ocenę zewnętrznych wyzwań i zagrożeń polityczno-militarnych, formułuje koncepcję przeciwstawiania się tym zagrożeniom w czasie pokoju, kryzysu i wojny, określa siły i środki jakie państwo powinno wydzielać do realizacji owych koncepcji. Główne wyzwania i zagrożenia polityczno-militarne to:
        - wyzwania polityczno-militarne czasu pokoju;
        - zagrożenia kryzysowe:
     a) polityczno-militarne /bezpośrednie i pośrednie/,
     b) pozamilitarne;

        - zagrożenia wojenne:
     a) lokalny konflikt zbrojny,
     b) wojna na dużą skalę.
Oprócz zadań polityczno-militarnych druga zasadnicza dziedziną działalności obronnej państwa jest sfera gospodarcza, tworząca fundament jego mocy obronnej, w skład wchodzi tu m.in. potencjał naukowo-badawczy. Przygotowania obronne w szkolnictwie wyższym powinny zmierzać do tworzenia warunków, w których wiedza, umiejętności, sprawność działania będą ułatwiały wchodzenie państwa w wojnę, jego funkcjonowanie w czasie wojny.
            Jednym z podstawowych elementów systemu obronnego RP są zadania gospodarczo-obronne, to jest wydzielenie sil i środków przez wytypowane resorty. Chcąc zapewnić skuteczność działań resortu MEN w okresie kryzysu i początkowym okresie wojny, należy już w okresie pokoju właściwie zaplanować i zorganizować określone przedsięwzięcia. Planując i organizując te przedsięwzięcia trzeba brać pod uwagę następujące zasadnicze czynniki:
       - zagrożenie obszaru /Polski, regionu, województwa/;
       - potrzeby realizacji zadań na rzecz wojska, układu pozamilitarnego.
Planowanie kryzysowe to przedsięwzięcia organizacyjne i planistyczne zapewniające w miarę poprawne funkcjonowanie struktury Uczelni, ochronę ludności, współdziałanie z wojskiem, obroną cywilną miasta  i koordynację pomocy w przypadku takiej konieczności w sytuacji katastrofy, kryzysu i wojny.
Dla sprawnego kierowania, wdrażania decyzji władz państwowych, MEN, współdziałania z szefem obrony cywilnej miasta utworzone jest w Uczelni Stanowisko Kierowania. Jest ono organizowane w czasie pokoju, rozwijane w warunkach zagrożenia.


Podstawowe zadania obronne realizowane w Uczelni:
  • kierowanie i koordynowanie przygotowań i realizacja przedsięwzięć obronnych i obrony cywilnej na terenie Uczelni;
  • opracowanie i realizacja planu operacyjnego i obrony cywilnej Uczelni;
  • planowanie wykorzystania i szkolenie zespołu kierowania w okresie zagrożenia i wojny, aktualizacja dokumentacji;
  • organizacja i prowadzenie działalności szkoleniowej w zakresie obronnym i obrony cywilnej kierowniczej kadry, pracowników i studentów Uczelni; 
  • współdziałanie z administracja państwową i samorządową, administracją wojskową, szefem obrony cywilnej miasta, siłami bezpieczeństwa i porządku publicznego;
  • organizacja systemu ostrzegania i alarmowania stanu osobowego;
  • organizacja systemu łączności w sytuacjach kryzysowych;
  • planowanie wykorzystania joOC dla potrzeb Uczelni;
  • planowanie ograniczeń wynikających z ustawy o stanie wojny, nadzwyczajnym, stanie klęsk żywiołowych;
  • planowanie i realizacja przedsięwzięć osiągania wyższych stanów gotowości obronnej Uczelni;
  • zapewnienie studentom warunków do nauki /materialnych, zdrowotnych, kulturalnych/;
  • gotowość do restytuowania - po powstaniu ku temu sprzyjających warunków – działalności podstawowej w przypadku jej uprzedniego ograniczenia lub zawieszenia; 
  • przestrzeganie ochrony tajemnicy państwowej i służbowej w Uczelni;
    Istotnym obszarem doskonalenia systemu obronności jest szkolenie obronne. Jego generalnym celem jest przygotowanie struktur kierowania Uczelnią i stanu osobowego do efektywnego realizowania zadań obronnych i samoobrony w warunkach zagrożenia /kryzysu/ i wojny.
    Planując i organizując działalność obronną należy utrzymywać ścisłe współdziałanie z działalnością obrony cywilnej. OC przez ostatnie lata była przygotowywana głównie do ochrony ludności cywilnej przed niebezpieczeństwem wynikającym z działań zbrojnych, przezwyciężania ich bezpośrednich następstw oraz zapewnienia warunków koniecznych do przetrwania. Poważne zagrożenia występują jednak i w czasie pokoju. Są to zarówno klęski żywiołowe, jak i zagrożenia cywilizacyjne, będące skutkiem wielkich katastrof przemysłowych i awarii technicznych. Tego typu zdarzeń nie da się uniknąć.
    Do najniebezpieczniejszych możemy zaliczyć: skażenia promieniotwórcze i chemiczne, powodzie i katastrofalne zatopienia, wybuchy i pożary /zwłaszcza rozlegle/, wielkie katastrofy komunikacyjne i budowlane, masowe zakażenia biologiczne.
    Fakt występowania tych zdarzeń, powodujacych zagrozenie zdrowia i życia, nakłada na obronę cywilną w czasie pokoju, obowiązek organizowania ochrony ludności.
    Pełen zakres działań w sferze ochrony ludności wyróżnia ochronę indywidualną i zbiorową.
    Ochrona indywidualna polega przede wszystkim na wyposażeniu ochranianej ludności w indywidualne środki ochrony przed skażeniami chemicznymi i promieniotwórczymi oraz zakażeniami biologicznymi. Zadania te są realizowane przez administracje samorządową i jo.
    Ochrona zbiorowa obejmuje m.in. ukrycia ludności przed pierwotnymi i wtórnymi skutkami działania współczesnych środków rażenia lub toksycznych środków przemysłowych w ogólnodostępnych i zakładowych budowlach ochronnych.
    Drugi sposób stanowi ewakuacja. Polega ona na przemieszczeniu ludności z rejonów, w których przebywanie może zagrażać życiu lub zdrowiu, do rejonów bezpiecznych. Wyróżnia się ewakuacje planową i doraźną.
    Pierwsza polega na wcześniej przygotowanym planie przemieszczania ludności z rejonów przewidywanych działań zbrojnych lub przyległych do zakładów pracy oraz obiektów hydrotechnicznych i innych, stanowiących – w razie uszkodzenia lub awarii – potencjalne zagrożenie. Ewakuacje planowa przygotowuje się w czasie pokoju, a realizuje w okresie wojny lub sytuacjach wystąpienia symptomów zagrożenia. 
    Natomiast ewakuacja doraźna to natychmiastowe przemieszczenie ludności z rejonów, w których nastąpiło nieprzewidziane, bezpośrednie zagrożenia dla zdrowia i życia.
    Innym kryterium systematyzującym przedsięwzięcia w zakresie ochrony ludności mogą być fazy działań ochronnych:
          - profilaktyka rozumiana jako zespół przedsięwzięć zapobiegających występowaniu niebezpiecznych zdarzeń lub ograniczających ich negatywne skutki – działania aktywne w czasie realnego zagrożenia.
    Szczególnie istotne są zadania w dziedzinie profilaktyki. Można do nich zaliczyć przede wszystkim działalność organizacyjno-przygotowawcza oraz działalność szkoleniową i upowszechniającą  problematykę ochrony ludności. Są to działania legislacyjne: opracowanie planów działania – określenie celów i zadań szczegółowych oraz sposobów ich realizacji, tworzenie struktur koordynujących, kierujących i wykonawczych, zapewnienie odpowiedniej infrastruktury, szkolenie organów koordynujących i kierujących oraz formacji OC; również powszechne szkolenie ludności w zakresie samoobrony.
    Zadania te realizowane są przede wszystkim w czasie pokoju. Zakres i stopień ich realizacji w znacznej mierze decyduje o skuteczności działań ratowniczych.
    Do przedsięwzięć wchodzących  w zakres działań aktywnych w wypadku wystąpienia zdarzeń powodujących zagrożenie zalicza się przede wszystkim rozpoznanie skutków niebezpiecznych zdarzeń oraz zapewnienie warunków przetrwania ludności. Działania te obejmują:
    • rozpoznanie i lokalizację zagrożenia;
    • ostrzeganie i alarmowanie ludności;
    • likwidacje lub ograniczenia aktywności źródła zagrożenia;
    • wyszukiwanie i wynoszenie poszkodowanych oraz udzielanie im pierwszej pomocy;
    • izolację zagrożonego terenu i zapewnienia porządku podczas prowadzenia akcji ratunkowej;
    • ewakuację ludności z rejonu porażenia i terenów zagrożonych;
    • likwidacje skażeń /odkażanie, dezynfekcja, dezaktywacja/;
    • zapewnienie warunków bytowych poszkodowanej i zagrożonej /ewakuowanej/ ludności;
    • przywracanie  funkcjonowania infrastruktury technicznej.
    Zadania w zakresie ochrony życia i zdrowia ludności są realizowane w czasie pokoju, w zależności od rodzaju zagrożenia oraz charakteru działań zapobiegawczych i ratowniczych, przez różnorodne siły /oddziały, służby/ podporządkowane wielu resortom, organom administracji różnych szczebli, instytucjom i stowarzyszeniom. Należą do nich jednostki straży pożarnej, pomocy medycznej, organizacji pozarządowych, policji, wojska, siły ratownicze zakładów pracy, specjalistyczne siły ratownictwa chemicznego, technicznego, PKP i inne.

 


 




 

 
Admin © Politechnika Śląska
 
Całkowitą odpowiedzialność za poprawność, aktualność i zgodność z przepisami prawa materiałów publikowanych za pośrednictwem serwisu internetowego Politechniki Śląskiej ponoszą ich autorzy - jednostki organizacyjne, w których materiały informacyjne wytworzono.
Zasady wykorzystywania „ciasteczek” (ang. cookies) w serwisach internetowych Politechniki Śląskiej
Przysposobienie obronne