Abstrakty Seminarium
„Człowiek we współczesnej nauce”

 

 

 

Anna Wójcik

Centrum In Corpore

 

Integracja sensoryczna człowieka we współczesnym świecie

Streszczenie wystąpienia w dniu 12 stycznia 2016

 

Integracja sensoryczna towarzyszy życiu każdego człowieka, pozwala ona rozpoznawać, segregować, interpretować oraz selekcjonować i adaptować organizm do bodźców odbieranych przez zmysły człowieka. Proces ten stał się w ostatnim dziesięcioleciu przedmiotem wielu badań, wzbudza wiele kontrowersji, daje ogrom nadziei rozwojowych oraz wyjaśnia pewne zachowania osobnicze, które wcześniej przyjmowane były jako konsekwencje i działania niezbadanych przyczyn. Twórczynią teorii integracji sensorycznej oraz autorką jej podstaw neurofizjologicznych, diagnostycznych oraz terapeutycznych jest Jean Ayres. Podążając w myśl jej koncepcji podczas wystąpienia przybliżono podstawy teoretyczne pracy mózgu, przetwarzania i analizowania bodźców oraz praktyczne aspekty funkcjonowania osób dotkniętych zaburzeniami integracji sensorycznej.

Poszczególne zmysły człowieka takie jak wzrok, smak, słuch, powonienie, dotyk i narząd równowagi bardzo różnią się od siebie. Mają one specyficzne, charakterystyczne dla każdego zmysłu receptory, które wrażliwe na określony typ impulsu odpowiednio, adekwatnie do intensywności bodźca powinny wywołać reakcje. Bodźce dochodzące do kory mózgowej, odczuwane są jako specyficzne wrażenia: światła, dotyku, dźwięku, położenia ciała
w przestrzeni czy ruchów przez nie wykonywanych. Dopóki zmysły te prawidłowo działają i harmonijnie ze sobą współpracują dopóty reakcje są prawidłowe. U osób, które maja problemy przetwarzania sensorycznego proces ten przebiega inaczej, w momencie dezintegracji działania choćby jednego z wyżej wymienionych zmysłów, odpowiedź organizmu na bodziec często jest nieadekwatna. Zaburzenia te mogą dotyczyć złej modulacji wrażeń zmysłowych, a co za tym idzie hamowania lub wzmacniania informacji sensorycznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Nadmierne ich wyhamowanie prowadzi do niedowrażliwości, wzmacnianie zaś do nadwrażliwości na bodziec. Zaburzenie odbierania i interpretowania informacji ze środowiska zewnętrznego może dotyczyć pracy każdego ze zmysłów, ich intensywność odzwierciedlona jest w zachowaniu człowieka dotkniętego dysfunkcją w postaci np.: obronności dotykowej, nadwrażliwości słuchowej czy braku możliwości utrzymywania prawidłowej postawy ciała. Zaburzenia przetwarzania procesów sensorycznych przejawiać się mogą również: problemami planowania motorycznego dużej i małej motoryki, precyzji ruchów selektywnych, globalnych i koordynacyjnych, zaburzeniami kontroli posturalnej i ocznej oraz brakiem różnicowania docierających do organizmu bodźców.

Podczas wystąpienia skupiono się głównie na konsekwencjach wyżej wspomnianych zaburzeń, które prowadzić mogą do poważnych problemów społecznych, wychowawczych i edukacyjnych. Przytoczoną teorię wpleciono w praktyczne problemy pracy z dzieckiem nadpobudliwym, wycofanym, nadwrażliwym czy nie umiejącym skupić swojej uwagi na wykonywanym zadaniu. Zwrócono uwagę słuchaczy na uważność obserwacji i diagnozy dziecka oraz na zadania terapii opartej na dostarczaniu osobie dotkniętej dysfunkcjami, kontrolowanej, odpowiedniej ilości bodźców sensorycznych w taki sposób, aby uzyskać reakcję poprawiającą integrację pracy zaburzonych zmysłów.
Przeprowadzając podczas wystąpienia szereg praktycznych dowodów na istnienie integracji sensorycznej, pozwolono uczestnikom w empiryczny sposób doświadczyć istotności tych procesów i ich wpływu na prawidłowe funkcjonowanie człowieka, zachęcając tym samym do dyskusji.

 Tekst abstraktu w pliku pdf

 

 

 
Admin © Politechnika Śląska
 
Całkowitą odpowiedzialność za poprawność, aktualność i zgodność z przepisami prawa materiałów publikowanych za pośrednictwem serwisu internetowego Politechniki Śląskiej ponoszą ich autorzy - jednostki organizacyjne, w których materiały informacyjne wytworzono.
Zasady wykorzystywania „ciasteczek” (ang. cookies) w serwisach internetowych Politechniki Śląskiej
IV Seminarium - Anna Wójcik