Historia Wydziału

1945

Narodziny Politechniki Śląskiej i Wydziału Elektrycznego, który zakładali m.in. wybitni przedstawiciele szkoły lwowskiej: prof. S. Fryze i T. Malarski. Nowo powstała Uczelnia miała kształcić kadrę inżynierską oraz tworzyć zaplecze naukowe dla śląskiego przemysłu. Początkowo Uczelnia miała nazwę: „Politechnika Śląska w Katowicach z tymczasową siedzibą w Krakowie". Wykłady odbywały się w gmachu Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie; brak jednak było odpowiednich pomieszczeń na sale wykładowe i laboratoria, jak również na stołówki, czy domy studenckie. Lepsze warunki znaleziono w Gliwicach.

1953/1954

Grupa młodych pracowników naukowych - na czele ze Stefanem Węgrzynem i Zdzisławem Trybalskim - zainicjowała powstanie Seminarium Automatyki. Było to forum ożywionych dyskusji naukowych, które zintegrowało zapaleńców nowej dziedziny nauki- automatyki.

1953/1954

W miarę rozbudowy i modernizacji zakładów przemysłowych coraz większego znaczenia zaczyna nabierać nowa dziedzina nauki- automatyka i elektronika przemysłowa. Z kolei twórcza atmosfera Seminarium Automatyki, podczas którego zaczęto przeprowadzać nowatorskie badania z zakresu np. teorii stanów nieustalonych w obwodach elektrycznych, teorii układów przełączających, miernictwa przemysłowego, czy elektroniki przemysłowej zaowocowała powołaniem nowej specjalności „Automatyki i telemechaniki", z nowoczesnym planem studiów.

1961

Zapotrzebowanie przemysłu na automatyków rośnie bardzo szybko. Dlatego też powołano Oddział Automatyki na Wydziale Elektrycznym, który mógł kształcić większą ilość studentów. Jego kierownikiem został prof. T. Zagajewski. Jednocześnie powstała nowa Katedra Teorii Regulacji, na czele z prof. S. Węgrzynem.

1964

Edmund Romer, Jerzy Siwiński, Zdzisław Trybalski, Stefan Węgrzyn, Tadeusz Zagajewski utworzyli Zespół Automatyki, który przygotował założenia organizacyjne i plany studiów nowego, samodzielnego Wydziału Automatyki. 15 lutego 1964 r. zarządzeniem Ministra Szkolnictwa Wyższego powstał pierwszy w Polsce samodzielny Wydział Automatyki. Z Wydziału Elektrycznego przeszło 30 nauczycieli akademickich, w tym 2 profesorów, 4 docentów, 6 adiunktów i 18 asystentów. Na pierwszym posiedzeniu Rady Wydziału Automatyki wybrano Dziekana Wydziału - został nim prof. Tadeusz Zagajewski.

1964/1965

Wydział Automatyki składał się z 7 Katedr — Katedry Elektroniki Przemysłowej (prof. Tadeusz Zagajewski), Katedry Teorii Regulacji (prof. Stefan Węgrzyn), Katedry Miernictwa Przemysłowego (doc. Edmund Romer), Katedry Urządzeń Automatyki (doc. Zdzisław Trybalski), Katedry Automatyki Procesów przemysłowych (doc. Jerzy Siwiński), Katedry Teorii Przesytu Sygnału (doc. Adam Macura), Katedry Konstrukcji Aparatów Automatyki (doc. Edmund Romer, następnie, dr inż. Henryk Kowalowski). Zajęcia odbywały się w budynku Wydziału Elektrycznego przy ul. Wincentego Pstrowskiego (obecnie ul. Akademicka 10) oraz przy ul. Marcina Strzody, gdzie mieścił się także Dziekanat.

1967

Początek budowy nowego gmachu Wydziału Automatyki.
1967/1968

Na Wydziale Automatyki pojawiają się trzy nowe specjalizacje: Automatyka Przemysłowa, Systemy Kompleksowego Sterowania i Elektroniczne Urządzenia Automatyki.

1969

Zmniejsza się liczba katedr. W rezultacie powstają: Katedra Automatyzacji Procesów Przemysłowych (J. Siwiński), Katedra Elektroniki (S. Malzacher), Katedra Kompleksowych Systemów Sterowania (S. Węgrzyn), Katedra Technologii Urządzeń Automatyki (H. Kowalowski) i Informatyki (A. Macura). Na Wydziale powołuje się nowatorski Oddział Elektronicznej Aparatury Medycznej.

1971

Politechnika Śląska przechodzi na strukturę instytutową. Wydział czeka kolejna reorganizacja, w wyniku której powstają 4 Instytuty: Instytut Automatyki Przemysłowej i Pomiarów (J. Siwiński), Instytut Kompleksowych Systemów Sterowania (S. Węgrzyn), Instytuty Konstrukcji i Technologii Urządzeń Automatyki i Elektroniki (H. Kowalowski) oraz Instytut Aparatury i Automatyki Medycznej (J. Kopka).

1971

Informatyka na Wydziale rozwija się w bardzo szybkim tempie. Dla podkreślenia jej wagi Wydział zmienił nazwę na Wydział Automatyki i Informatyki.

1973

Zakończyła się budowa nowej siedziby Wydziału. Oznacza to znakomite warunki lokalowe i integruje Wydział. Coraz więcej studentów chce się kształcić na Wydziale. Rośnie też liczba pracowników naukowych.

1974

Z inicjatywy doc. J. Kopki, Dziekana Wydziału, powstaje instytut elektroniki, który jest kierowany przez T. Zagajewskiego.

1975

Rozwój informatyki nabiera tempa. Prof. Stefan Węgrzyn opracowuje program studiów i uruchamia nowy kierunek -"informatyka". Zmienia też nazwę Instytutu Kompleksowych Systemów Sterowania na Instytut Informatyki Czasu Rzeczywistego.

1977

Z połączenia Instytutu Automatyki Przemysłowej i Pomiarów z Instytutem Konstrukcji i Technologii powstaje Instytut Automatyki. Jego kierownikiem zostaje H. Kowalowski

1978/1979

Liczba pracowników i studentów osiąga wartości szczytowe. Na Wydziale pracuje 160 adiunktów i asystentów, a na I rok przychodzi 300 osób.

1984

Kolejna reorganizacja Wydziału, w wyniku której tworzą się trzy Instytuty: Automatyki, Elektroniki i Informatyki. Wydział otrzymuje nową nazwę – Wydział Automatyki, Elektroniki i Informatyki.

1993

W związku z "Ustawą o szkolnictwie wyższym" zmienione zostają nazwy kierunków studiów na Automatyka i Robotyka, Elektronika i Telekomunikacja oraz Informatyka. W trybie dziennym prowadzone są studia inżynierskie i magisterskie oraz w trybie wieczorowym - inżynierskie i uzupełniające magisterskie.

1996

Część przedmiotów prowadzona jest w języku angielskim.

1999

Powstaje Makrokierunek - innowacyjny w skali kraju. Makrokierunek łączy w sobie wszystkie trzy kierunki studiów (automatykę i robotykę, elektronikę i telekomunikację oraz informatykę). Ponadto studia kształcą w języku angielskim.

2001

W Rybniku i Sosnowcu powstają ośrodki zamiejscowe. Studenci kształcą się tam na studiach inżynierskich.

2005

Po raz pierwszy pojawia się na Wydziale grupa studentów międzywydziałowego kierunku studiów "Biotechnologia". Kierunek ten powstaje we współpracy z Wydziałem Chemicznym oraz Wydziałem Inżynierii Środowiska i Energetyki. Na Wydziale AEl studenci studiują na specjalności "bioinformatyka".

2007

Powstaje innowacyjny w skali kraju kierunek studiów Inżynieria Biomedyczna.

2010

Powstaje Wydział Inżynierii Biomedycznej, który przejmuje kierunek Inżynieria Biomedyczna.

2013

Powstaje kierunek Teleinformatyka.
 
Admin © Politechnika Śląska
 
Całkowitą odpowiedzialność za poprawność, aktualność i zgodność z przepisami prawa materiałów publikowanych za pośrednictwem serwisu internetowego Politechniki Śląskiej ponoszą ich autorzy - jednostki organizacyjne, w których materiały informacyjne wytworzono.
Zasady wykorzystywania „ciasteczek” (ang. cookies) w serwisach internetowych Politechniki Śląskiej
Historia Wydziału