PROGRAM NAUCZANIA JĘZYKÓW OBCYCH
NA POLITECHNICE ŚLĄSKIEJ


Wprowadzenie

Nie sposób przecenić znajomość języków obcych we współczesnym świecie. Taka umiejętność nie tylko służy komunikacji i poznawaniu kultury obcego kraju. Umożliwia także poszerzenie wiedzy, podniesienie kwalifikacji, rozwój kariery zawodowej, podjęcie nauki i pracy za granicą.

Dobra znajomość języków obcych przez studentów naszej Uczelni nabiera pierwszorzędnego znaczenia przy korzystaniu z wymiany międzynarodowej w ramach Europejskiego Obszaru Szkolnictwa Wyższego celem odbycia praktyk lub kontynuacji studiów. Jest także spełnieniem jednego z podstawowych wymagań przyszłych pracodawców. Czyni naszych absolwentów bardziej konkurencyjnymi na rynku pracy.

Niniejszy program ma służyć podniesieniu jakości kształcenia. Uwzględnia obowiązujące Standardy Kształcenia i Wytyczne dla Rad Wydziałów w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać programy nauczania. Jest przewidziany dla studiów stacjonarnych i niestacjonarnych. Odwołuje się do Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego.

Cele ogólne, treści nauczania, zasady rozkładu materiału, metody i techniki nauczania oraz zestaw celów szczegółowych zawarte w programie odnoszą się do nauczania wszystkich języków obcych wykładanych na Politechnice Śląskiej.

I. Ogólne warunki realizacji programu

Pełna realizacja programu wymaga zaangażowania ze strony:

- studentów odpowiedzialnych za swój proces uczenia się, dojrzałych, aktywnych, pracujących systematycznie, zdolnych do kontroli i krytycznej oceny swoich postępów w nauce, mających zaufanie do własnych możliwości, potrafiących podejmować ryzyko, znających swoje mocne i słabe strony, posiadających umiejętność samodzielnego pogłębiania swojej wiedzy, gotowych do wykorzystywania języka jako narzędzia komunikowania i poznania,
- nauczyciela akademickiego, troszczącego się o zapewnienie, w ramach swoich kompetencji, wysokiej jakości kształcenia, nauczyciela, który w odpowiedni sposób motywuje do studiowania, stawia studentom wysokie wymagania, rozbudza ambicje intelektualne, kreatywność, wytrwałość. Systematycznie wzbogacając swój warsztat pracy, podejmuje działania innowacyjne, stosuje w procesie edukacyjnym metody aktywne, zapewniające studentowi autonomię i inspirujące do poszukiwania dalszych form edukacji.

Nie bez znaczenia jest także infrastruktura dydaktyczna:

studenci i prowadzący zajęcia mają do dyspozycji odpowiednie podręczniki, książki ćwiczeń i nagrania audio/video oraz inne materiały pomocnicze.

II. Cele nauczania języka obcego

Język wyznacza granice naszego świata. Stanowi narzędzie do jego poznania. I choć priorytetem staje się nabycie umiejętności skutecznego porozumiewania się – słuchania i mówienia, to nauka języka obcego nie jest celem samym w sobie. Równocześnie doskonalą się także umiejętności uniwersalne - krytycznego myślenia, odpowiedzialności za własne życie, funkcjonowania w wielokulturowym świecie, tolerancji, współpracy, działania w zespole, samooceny i samokontroli, samodzielnej pracy i samorozwoju.

A zatem główne cele to:

- rozwijanie umiejętności działania na płaszczyźnie komunikacyjnej i interpersonalnej;
- uwrażliwienie na relacje pomiędzy własną kulturą a obcymi kręgami kulturowymi;
- przygotowanie do podejmowania działań zarówno w sytuacjach związanych z ogólnie rozumianym życiem zawodowym jak i w konkretnej specjalności;
- rozwijanie umiejętności kształcenia ustawicznego i samokształcenia.

III. Treści kształcenia i rozkłady materiału

Program nauczania jest próbą pogodzenia wykształcenia akademickiego i potrzeb praktycznych. Stąd różnorodna tematyka, w której istotne miejsce zajmują następujące zagadnienia: nauka, studia, praca i technika. Studia nad nimi pozwalają na naukę języka techniczno-zawodowego i specjalistycznego, a także języka biznesu. Program ma charakter spiralny, co pozwala na dowolne i wielokrotne powracanie do wybranej tematyki i kształconych umiejętności.  

Wybór treści, a wraz z nimi kształconych umiejętności i słownictwa, uzależniony jest od poziomu nauczania (według skali ESOKJ od A1 do C1), ilości godzin przeznaczonych na lektorat oraz potrzeb i zainteresowań studentów, którzy zgodnie z przyjętą koncepcją antropocentryzmu dydaktycznego, znajdują się w centrum uwagi i mają wpływ na tematykę i formę zajęć.

W zakres treści kształcenia wchodzą: tematyka/słownictwo, funkcje komunikacyjne i struktury gramatyczne.

Treści kształcenia zależne od poziomu zaawansowania, podręcznika oraz profilu nauczanego języka (język ogólny, techniczny, biznesu) znajdują swoje odzwierciedlenie w rozkładach materiału, które uszczegóławiają zakres tematyczno-leksykalny i gramatyczny oraz kształcone funkcje komunikacyjne.   

Na każdym poziomie (od A1 do C1), rozkłady materiału z poszczególnych języków zostały opracowane w 4 modułach po 30 godzin lekcyjnych każdy. Wyznacznikiem takiego podziału jest fakt, że najczęściej na lektorat na poszczególnych wydziałach Politechniki Śląskiej przydziela się 120 lub 60 godzin.

Język angielski
Język niemiecki
Język rosyjski
Język włoski
Język hiszpański
Język francuski

   Niezależnie od poziomu i profilu nauczania zakłada się realizację treści fakultatywnych o charakterze ogólnym, niezbędnych dla przyszłego absolwenta i uzależnionych od zainteresowań studentów lub obranego przez nich kierunku studiów.
W zakresie tematyki i słownictwa treści te obejmują m.in.
- informacje osobiste / dane osobowe
- informacje o uczelni, wydziałach, kierunkach studiów i stopniach naukowych
- informacje o zawodach i związanych z nimi kwalifikacjach, umiejętnościach i cechach osobowości
- planowanie i przebieg kariery zawodowej
- badania naukowe i rozwój technologii
- ogłoszenia dotyczące pracy
- narzędzia i sprzęt używany w pracy
- produkty i reklamę
- konferencje i spotkania służbowe- postęp cywilizacyjny i rozwój techniki
- komputer i internet
- wynalazki i wynalazców
- różne dziedziny nauki i przemysłu
- terminologię naukową
- procesy technologiczne
- materiały, ich właściwości i zastosowanie

W zakresie kształconych funkcji językowych realizowane treści pozwalają na doskonalenie takich umiejętności jak m.in.:
- przedstawianie się
- zadawanie pytań i udzielanie informacji o sobie
- umawianie się na spotkanie
- prowadzenie rozmowy towarzyskiej
- składanie zażaleń
- negocjowanie
- zabieranie głosu w dyskusji
- wyrażanie opinii, zgadzanie się i niezgadzanie się z wyrażanymi opiniami
- przedstawianie argumentów za i przeciw
- omawianie wad i zalet
- wyrażanie preferencji i życzeń
- pytanie o pozwolenie, udzielanie i nieudzielanie pozwolenia
- wyrażanie obowiązku i konieczności
- wyrażanie przypuszczeń i dedukcji
- wyrażanie przyczyn i skutków
- wyrażanie propozycji, sugestii, ofert, zaproszeń
- prognozowanie przyszłości
- relacjonowanie wydarzeń
- opisywanie i porównywanie osób, miejsc, przedmiotów itp.
- opisywanie urządzeń i ich działania
- wyjaśnianie mocnych i słabych stron urządzeń, produktów
- opisywanie procesów
- porozumiewanie się w sprawach zawodowych
- pisanie maili, listów, sprawozdań, CV
- przedstawianie prezentacji formalnej
- udzielanie i zasięganie informacji
- odmowa i akceptacja
- ostrzeżenia i instrukcje
- nakazy i zakazy
- rozmowa kwalifikacyjna
- rozmowy telefoniczne

Struktury gramatyczne nauczane są w połączeniu z funkcjami językowymi w zależności od poziomu grupy i specyfiki danego języka.

IV. Metody i techniki pracy na lektoratach

Metody i techniki nauczania winny umożliwiać opanowanie przez studenta umiejętności tworzenia efektywnego komunikatu oraz wypracowanie postawy gotowości do zdobywania i przekazywania informacji w języku obcym.

W procesie nauczania-uczenia się języka obcego studentów najodpowiedniejsze wydaje się połączenie metod pośrednich i bezpośrednich. Stosowanie metody eklektycznej pozwala połączyć wykształcenie kompetencji lingwistycznych z umiejętnością rozumienia i mówienia. Zajęcia z języka obcego powinny proponować jak najbogatszą paletę możliwości konfrontacji zarówno z tekstem mówionym jak i czytanym. Zaleca się, aby wykorzystywane materiały były autentyczne a ich treści interesujące, tak by wzbudzały naturalną potrzebę i chęć ich zrozumienia i opanowania.

Bogaty wachlarz technik, sposobów i form nauczania urozmaica proces uczenia się, wzmacnia motywację i zwiększa efekty nauczania. Z przyjętych metod nauczania proponuje się wymienione poniżej techniki nauczania z uwzględnieniem poszczególnych sprawności – słuchanie, czytanie, mówienie (konstruowanie wypowiedzi i porozumiewanie się), pisanie – oraz słownictwa i gramatyki.

1.Do rozwijania sprawności rozumienia ze słuchu przydatne sa:

a) techniki poprzedzające słuchanie: ukierunkowanie uwagi, zawężenie pola oczekiwań,
b) techniki towarzyszące słuchaniu: zaznaczanie, wypełnianie tabeli, uzupełnianie tekstu lukami, przewidywanie, notowanie,
c) techniki następujące po wysłuchaniu tekstu: prawda – fałsz, wielokrotny wybór, pytania i odpowiedzi.

2. Do rozwijania sprawności czytania ze zrozumieniem proponuje się:

a) techniki poprzedzające czytanie: ukierunkowanie uwagi, zawężenie pola oczekiwań
b) techniki towarzyszące czytaniu i następujące po nim: wyrazy–klucze, wydobywanie głównej myśli, wydobywanie informacji szczegółowej, wielokrotny wybór, rozumienie spójności tekstu, prawda–fałsz, pytania i odpowiedzi, uzupełnianie zdań.

3. W rozwijaniu sprawności mówienia (konstruowanie wypowiedzi i ustne porozumiewanie się) za zasadnicze cele uznaje się rozwój: informacyjnej skuteczności wypowiedzi, płynności tej wypowiedzi, poprawności językowej i stosowności wypowiedzi w danej sytuacji. Spośród technik nauczania mówienia najistotniejsze są te, które prowokują samodzielne wypowiedzi stanowiąc dostatecznie silny bodziec, nie powodując przy tym nadmiernej trudności. Przy zastosowaniu techniki prowokowania wypowiedzi bodźcem może być:

a) obraz - odgadywanie treści obrazka, zgadywanka obrazkowa, przerobienie obrazka na komiks, wnioskowanie z obrazka, pytania do obrazka,
b) słowo – pytania i odpowiedzi, opis sytuacji, streszczenie, wypowiedź według podanych punktów, wywiad, odgrywanie ról, symulacja, wypowiedzi na podstawie tzw. dokumentów autentycznych,
c) dźwięk - rozpoznawanie dźwięków, nagranie tekstu z przerwami na wypowiedzi uczącego się.

4. Rozwijaniu sprawności pisania rozumianego w dwóch kategoriach, jako sprawności wspierającej i jako samodzielnej sprawności językowej dobrze służą następujące techniki: odwzorowania, rozpoznawania i produkcji słownictwa, skojarzeń tematycznych, pisania tekstu równoległego, zakończeń, pisania maila według wyrazów- kluczy lub elementów treści.

5.Nauczanie i utrwalanie słownictwa można wspomóc następującymi technikami: uzupełniania zdań, skojarzeń tematycznych, map językowych, tworzenia kolokacji, synonimów, antonimów, dopasowywania, parafrazy, tłumaczenia i krzyżówki.

6.Nauczanie gramatyki wspierają następujące techniki: imitacji, substytucji prostej i złożonej, transformacji i integracji. Nie oczekuje się traktowania wszystkich sprawności i umiejętności jako jednakowo ważnych, co oznacza, że koncepcja nauczania wymaga hierarchizacji tych wartości. W nauczaniu studentów najwyżej stawia się na ogół sprawności związane z żywym językiem, a więc rozumienie tekstu mówionego i mówienie oraz sprawności interakcyjne, czyli połączenie słuchania i mówienia. Istotne znaczenie ma też kształcenie kompetencji strategicznej, która pozwala poradzić sobie w określonych sytuacjach komunikacyjnych.
Wszystkie wymienione techniki powinny koniecznie znaleźć swoje miejsce w takich formach dydaktycznych jak: rozwiązywanie problemów i zadań lub praca w formie projektu, które stwarzają studentom przestrzeń dla samodzielnie sterowanej, kreatywnej, eksperymentalnej pracy i nauki w grupie.

W nauczaniu języków obcych powinny znaleźć zastosowanie następujące formy:

a) prezentacja materiału przez nauczyciela,
b) rozmowa z całą grupą sterowana przez nauczyciela,
c) rozmowa (dyskusja) w grupie,
d) praca indywidualna,
e) praca w parach lub grupach.

W ten sposób przedstawiciele każdego z typów uczenia się mają szanse wykorzystać swoje indywidualne zdolności.


V. Ocenianie osiągnięć studenta. Kryteria zaliczenia.

Student podlega kontroli i ocenianiu. Kontrolowanie ma na celu stwierdzenie, czy studenci opanowali określone umiejętności i wiadomości. Kontrola nie musi być uwieńczona oceną wystawioną stopniem. Pełni ona często funkcję diagnostyczną, gdyż pozwala określić, które umiejętności językowe wymagają dodatkowych ćwiczeń, a które zostały już opanowane w stopniu zadowalającym. Informacja ta stanowi podstawę planowania przebiegu zajęć zgodnie z potrzebami studentów.

Ocenianie polega na rozpoznaniu przez prowadzącego poziomu i postępów w opanowaniu przez studenta umiejętności i wiadomości i powinno być nastawione na pozytywne zmiany w wiedzy studenta. Ściśle określone wymagania i czytelne kryteria oceniania korespondujące z Regulaminem Studiów na Politechnice Śląskiej oraz z Zasadami Zaliczania Lektoratów (strona internetowa SJO), które należy podać do wiadomości na początku semestru. Proponuje się, aby ocena końcowa postępów w opanowywaniu języka obcego była wieloaspektowa i wynikała zarówno z wiadomości jak i umiejętności w ramach czterech sprawności językowych ze szczególnym zwróceniem uwagi na umiejętności komunikacyjne. Testy i egzaminy mają oceniać kompetencje językowe a nie znajomość strategii egzaminacyjnych.

Oczekuje się, aby ocena była rzetelna, jawna i obiektywna. W swej funkcji informacyjnej i motywacyjnej powinna uświadomić studentowi jego mocne i słabe strony, pomóc w samoocenie i ułatwić pracę z Europejskim Portfolio Językowym. Poznanie przez studenta swoich atutów doda mu pewności siebie. Poznanie braków pozwoli wyznaczyć cele i ukierunkować naukę języka. Osiągnięcie celu przyniesie satysfakcję i poczucie dobrze wykorzystanego czasu na zajęciach.

VI. Cele szczegółowe.

Zgodnie z Europejskim Systemem Opisu Kształcenia Językowego, wraz z końcem lektoratu, student powinien potwierdzić opanowanie następujących umiejętności językowych na poszczególnych poziomach znajomości języka obcego.

Poziom A1

1.Potrafię zrozumieć, kiedy ktoś mówi do mnie bardzo wolno i wyraźnie z długimi pauzami.
2.Potrafię zrozumieć proste wskazówki, jak dostać się z punktu X do punktu Y pieszo bądź komunikacją miejską.
3.Potrafię zrozumieć pytania i polecenia kierowane do mnie wyraźnie i wolno.
4.Rozumiem i umiem wyrażać liczby, ceny, godziny, wymiary i ilości.
5.Potrafię zrozumieć zamieszczone w gazecie informacje dotyczące ludzi (miejsce zamieszkania, wiek itd.).
6.Umiem odszukać koncert albo film w kalendarzu wydarzeń kulturalnych lub na plakatach.
7.Potrafię zrozumieć różnego rodzaju formularze (druki wizowe, formularze hotelowe) i podać w nich najważniejsze informacje o sobie.
8.Potrafię zrozumieć słowa i zwroty umieszczone na znakach i szyldach spotykanych w życiu codziennym (np. stacja).
9.Potrafię zrozumieć najważniejsze polecenia w programie komputerowym.
10.Potrafię zrozumieć proste informacje napisane przez przyjaciół i znajomych ( np. wrócę o czwartej).
11.Potrafię kogoś przedstawić i używać podstawowych wyrażeń powitalnych i pożegnalnych.
12.Potrafię zadawać proste pytania i odpowiadać na nie, inicjować krótkie rozmowy dotyczące codziennych potrzeb.
13.Potrafię dokonywać prostych zakupów.
14.Potrafię zadawać ludziom pytania o ich miejsce zamieszkania, o to co lubią, co posiadają.
15.Potrafię określać czas takimi wyrażeniami, jak: w przyszłym tygodniu, w zeszły piątek, o trzeciej.
16.Potrafię opisać przeszłe wydarzenia.
17. Potrafię napisać proste sprawozdanie (np. z wypadku)
18.Potrafię podać moje dane osobowe.
19.Potrafię wypełniać kwestionariusze moimi danymi osobowymi.
20.Potrafię napisać prostą pocztówkę, notatkę lub e-mail.
21.Potrafię w prosty sposób porozumiewać się.
22.Potrafię udzielać wskazówek i rozumiem je.
23.Potrafię udzielić wskazówek dotyczących bezpieczeństwa i rozumiem je.
24.Potrafię krótko opisać moje zainteresowania naukowe.
25.Potrafię krótko opowiedzieć o mojej uczelni i specjalizacji.
26.Potrafię przeprowadzić prostą rozmowę telefoniczną.
27.Potrafię opisać narzędzia i produkty oraz wyjaśnić ich zastosowanie.
28.Potrafię opisać podstawowe własności materiałów.
29.Potrafię opisać pracę (na czym polega i co jest potrzebne do jej wykonania).
30.Potrafię napisać o sobie używając zwrotów i krótkich zdań (np. gdzie mieszkam, co studiuję).

Poziom A2

1.Potrafię zrozumieć, co się mówi bezpośrednio do mnie, wyraźnie i wolno w prostej codziennej rozmowie.
2.Potrafię ogólnie określić temat prowadzonej w mojej obecności dyskusji, jeśli rozmówcy mówią wolno i wyraźnie.
3.Potrafię zrozumieć główne informacje w krótkich nagranych tekstach na codzienne, przewidywane tematy.
4.Potrafię rozpoznać ważne informacje w streszczeniach wiadomości lub prostych artykułach prasowych.
5.Potrafię zrozumieć proste pisemne informacje od moich przyjaciół i współpracowników.
6.Potrafię wyszukiwać najbardziej istotne informacje o formach spędzania wolnego czasu, wystawach itp., zamieszczane np. na ulotkach informacyjnych.
7.Potrafię przeglądać krótkie ogłoszenia prasowe, odnajdywać potrzebne mi nagłówki lub kolumny i wybierać najbardziej istotne informacje.
8.Potrafię zrozumieć prostą instrukcję obsługi.
9.Potrafię zrozumieć proste komunikaty i wskazówki w programach komputerowych.
10.Potrafię zrozumieć krótkie opowiadania o codziennych sprawach, dotyczące znanych mi tematów, jeśli tekst jest napisany prostym językiem.
11.Potrafię dokonać prostych zakupów w sklepie, mówiąc, czego sobie życzę i pytając o cenę, oraz załatwić niezbyt skomplikowane sprawy na poczcie czy w banku.
12.Potrafię korzystać z komunikacji publicznej: zapytać o podstawowe informacje i kupić bilety.
13.Potrafię zamówić posiłek i napoje.
14.Potrafię zapytać o drogę i wskazać kierunek.
15.Potrafię używać właściwych zwrotów w sytuacjach towarzyskich.
16.Potrafię powiedzieć, co lubię, a czego nie lubię.
17.Potrafię omawiać z innymi, co chcemy zrobić, dokąd pójść oraz uzgodnić miejsce i czas spotkania.
18.Potrafię zadawać komuś pytania, co studiuje, czym zajmuje się w pracy i w czasie wolnym oraz samemu odpowiadać na tego typu pytania.
19.Potrafię opisać siebie, swoją rodzinę i inne osoby.
20.Potrafię opisać miejsce, w którym mieszkam.
21.Potrafię podać krótki, podstawowy opis zdarzeń.
22.Potrafię krótko opisać moje wykształcenie i moje studia.
23.Potrafię opisać przeszłe czynności i osobiste doświadczenia (np. miniony weekend)
24.Potrafię porozumiewać się, używając zapamiętanych wyrażeń i pojedynczych zwrotów.
25.Potrafię połączyć grupy wyrazów prostymi łącznikami: i, ale, ponieważ.
26.Potrafię poprawnie stosować proste struktury.
27.Mam opanowany wystarczający zasób słownictwa, by posługiwać się językiem w codziennych sytuacjach.
28.Mam wystarczający zasób słownictwa, by porozumiewać się w sprawach moich studiów i przyszłego zawodu.
29.Potrafię pisać krótkie, proste notatki i wiadomości.
30.Potrafię pisać używając prostych wyrażeń i zdań o moim codziennym życiu.
31.Potrafię opisać zdarzenie w prostych zdaniach i zrelacjonować co, gdzie i kiedy się zdarzyło (np. wypadek).
32.Potrafię przedstawić siebie w liście, posługując się prostymi wyrażeniami i zdaniami.
33.Potrafię pisać proste zdania, łącząc je takimi wyrazami, jak i, ale, ponieważ.
34.Potrafię używać właściwych wyrazów łączących, aby zaznaczyć chronologiczny porządek zdarzeń (najpierw, następnie, potem, później).
35.Potrafię opisać proste procesy technologiczne.
36.Rozumiem i potrafię przeczytać liczby, wyrażenia i działania matematyczne.
37.Potrafię zdefiniować, zarówno ustnie jak i pisemnie, podstawowe pojęcia techniczne.
38.Potrafię opisać działanie przyrządów i urządzeń.
39.Potrafię opisać podstawowe własności materiałów.
40.Potrafię opisać różne zawody (podstawowe obowiązki, wymagane kwalifikacje i umiejętności, pożądane cechy charakteru).
41.Potrafię przygotować i przedstawić prostą prezentację lub referat.
42.Potrafię napisać swoje CV.
43.Potrafię opisać przebieg pracy zawodowej.
44.Potrafię napisać sprawozdanie z wykonanej pracy.
45.Potrafię wyjaśnić, ustnie i pisemnie, mocne i słabe strony urządzeń i rozwiązań technicznych.

Poziom B1

1.Potrafię nadążać ze zrozumieniem wyraźnej i skierowanej do mnie rozmowy na codzienne tematy, jednak czasami muszę prosić o powtórzenie poszczególnych słów czy wyrażeń.
2.Zazwyczaj potrafię nadążać z ogólnym zrozumieniem głównych tematów prowadzonej w mojej obecności dyskusji.
3.Potrafię zrozumieć najważniejsze informacje z serwisów radiowych i prostszych nagranych materiałów na znane mi tematy, przedstawionych wystarczająco wolno i wyraźnie.
4.Potrafię zrozumieć proste informacje techniczne.
5.Potrafię zrozumieć główne tematy w krótkich artykułach prasowych, dotyczących bieżących i znanych mi tematów.
6.Potrafię czytać felietony lub wywiady prasowe, w których ktoś zajmuje jakieś stanowisko, wypowiadając się na aktualne lub znane mi tematy.
7.Potrafię domyślać się z kontekstu znaczenia poszczególnych, nieznanych mi wyrazów, dochodząc w ten sposób do znaczenia wyrażenia, jeśli temat jest mi znany.
8.Potrafię przeglądać krótkie teksty i odnajdywać istotne fakty i informacje.
9.Potrafię zrozumieć proste informacje i standardowe listy (np. biznesowe lub urzędowe).
10.Potrafię zrozumieć fabułę jasno napisanego opowiadania.
11.Potrafię rozpocząć, podtrzymać i zakończyć rozmowę na bezpośrednio znane mi tematy.
12.Potrafię poradzić sobie w większości sytuacji, jakie mogą wystąpić przy ustalaniu szczegółów podróży.
13.Potrafię prosić o szczegółowe wskazówki i rozumiem je.
14.Potrafię przedstawiać swoje poglądy i opinie w nieformalnych rozmowach z przyjaciółmi.
15.Potrafię uprzejmie wyrazić to, że się z kimś zgadzam lub nie.
16.Potrafię opowiadać historie.
17.Potrafię opisywać marzenia, nadzieje i ambicje oraz przedstawić plany i podać powody swoich działań.
18.Potrafię ustnie sparafrazować krótkie, napisane prostym stylem teksty.
19.Potrafię prowadzić rozmowę w sposób zrozumiały, muszę jednak robić przerwy, by zaplanować lub poprawić to, co mówię.
20.Potrafię przekazać prostą informację o najpilniejszych sprawach, skupiając się na kwestiach, moim zdaniem, najważniejszych.
21.Dysponuję wystarczającym słownictwem by wypowiadać się na większość tematów związanych z moim życiem (zainteresowania, studia).
22.Potrafię wyrażać się wystarczająco dokładnie w znanych mi, łatwych do przewidzenia sytuacjach.
23.Potrafię pisać proste, spójne teksty na wiele interesujących mnie tematów oraz potrafię wyrażać swoje poglądy i opinie.
24.Potrafię w prosty sposób pisać o zdarzeniach i swoich doświadczeniach (np. o podróży)
25.Potrafię odpisać na ogłoszenie i poprosić o bardziej szczegółowe informacje o produktach i usługach.
26.Potrafię przekazać - mailem lub okólnikiem – krótką, rzeczową informację znajomym lub współpracownikom.
27.Potrafię napisać swój życiorys.
28.Potrafię przedstawić przebieg kariery zawodowej.
29.Potrafię, po uprzednim przygotowaniu, przedstawić krótką prezentację na tematy związane z moim kierunkiem studiów.
30.Potrafię opisywać procesy technologiczne.
31.Potrafię objaśnić zasady działania przyrządów, urządzeń i wyposażenia.
32.Potrafię zdefiniować pojęcia używane w mojej specjalności.
33.Potrafię opisać wady i zalety używanego wyposażenia lub rozwiązań technicznych.
34.Potrafię napisać krótki tekst (np.sprawozdanie) na temat związany z moją dziedziną.

Poziom B2

1.Potrafię zrozumieć szczegółowo – nawet w hałaśliwym otoczeniu – co się do mnie mówi w standardowej odmianie języka.
2.Potrafię nadążać ze zrozumieniem wykładu czy rozmowy, dotyczących mojej specjalności, przy założeniu, że przedmiot dyskusji jest mi znany, a prezentacja jest przejrzysta i zrozumiale przedstawiona.
3.Potrafię zrozumieć większość programów dokumentalnych i umiem rozpoznawać nastrój i ton mówiącego.
4.Potrafię zrozumieć główne tezy wypowiedzi złożonych pod względem lingwistycznym zarówno na tematy konkretne, jak i abstrakcyjne, włączając w to fachowe dyskusje z mojej specjalności.
5.Potrafię szybko określić treść i wagę wiadomości, artykułów i opracowań na tematy związane z moimi zainteresowaniami i studiami oraz zdecydować, czy są warte dokładniejszego przeczytania.
6.Potrafię przeczytać i zrozumieć artykuły i opracowania związane ze współczesnymi problemami, w których autorzy przedstawiają określone stanowiska i wyrażają określone poglądy.
7.Potrafię dokładnie zrozumieć teksty związane z moimi zainteresowaniami bądź specjalnością akademicką.
8.Potrafię szybko przejrzeć instrukcję obsługi (np. programu komputerowego), znaleźć i zrozumieć odpowiednie wyjaśnienia i wskazówki w celu rozwiązania konkretnego problemu.
9.Potrafię rozpocząć, podtrzymać i skończyć rozmowę w sposób naturalny, zabierając głos w odpowiednich momentach.
10.Potrafię wyrażać różne natężenia emocji i podkreślać osobiste znaczenie relacjonowanych zdarzeń i doświadczeń.
11.Potrafię aktywnie uczestniczyć w dłuższych rozmowach, dotyczących większości tematów.
12.Potrafię wyrażać i podtrzymywać własne opinie w dyskusji, formułując istotne wyjaśnienia, argumenty i komentarze.
13.Potrafię, zarówno ustnie jak i pisemnie, podać szereg uzasadnionych argumentów, łącząc logicznie swoje wypowiedzi.
14.Potrafię wyjaśnić swój pogląd, dotyczący aktualnego problemu, podając wady i zalety różnych rozwiązań.
15.Potrafie porozumiewać się dość precyzyjnie i korygować błędy, jeśli prowadzą do nieporozumień.
16.Portafię pisać streszczenia artykułów dotyczących ogólnych tematów.
17.Potrafię streszczać wiadomości z różnych źródeł.
18.Potrafię rozwinąć dany argument w wypracowaniu czy opracowaniu, podkreślając istotne tezy i uwzględniając potwierdzające je szczegóły.
19.Potrafię wyrazić w prywatnym liście różne uczucia i poglądy oraz zrelacjonować bieżące wiadomości, podkreślając to, co – według mnie – jest najistotniejsze dla wydarzenia.
20.Potrafię pisać jasne i szczegółowe teksty na różne tematy zbliżone do moich zainteresowań.
21.Potrafię streścić- ustnie i pisemnie, teksty i opracowania ze swojej dziedziny naukowej.
22.Potrafię przygotować i wygłosić prezentację na temat związany z moją specjalizacją.
23.Potrafię zrozumieć obszerną i złożoną instrukcję.
24.Potrafię napisać obszerną i kompleksową instrukcję.

Poziom C1

1.Potrafię nadążać ze zrozumieniem dłuższej wypowiedzi, nawet, jeśli nie posiada ona wyraźnej struktury, a wyrażone w niej relacje są jedynie sugerowane.
2.Potrafię zrozumieć szeroki zakres wyrażeń idiomatycznych i kolokwialnych, zauważając także zmiany rejestru i stylu wypowiedzi.
3.Potrafię zrozumieć wykłady, rozmowy i opracowania dotyczące dziedzin moich akademickich lub zawodowych zainteresowań, nawet, gdy ich język jest skomplikowany.
4.Potrafię wyławiać konkretne informacje z ogłoszeń publicznych, nawet tych o złej jakości dźwięku lub zniekształconych (np. na stadionie sportowym).
5.Potrafię zrozumieć skomplikowane informacje techniczne, takie jak instrukcje działania czy informacje dotyczące produktów i usług.
6.Potrafię napisać szczegółowe instrukcje działań i informacje dotyczące produktów i usług.
7.Potrafię niemal bez wysiłku wyrażać się płynnie i spontanicznie.
8.Potrafię tworzyć klarowne, płynne, dobrze skonstruowane wypowiedzi, wykazując się sprawną kontrolą nad przekazaniem tego, co chcę wyrazić, by zawrzeć zarówno treść, jak i sposób jej wyrażenia w spójnym tekście.
9.Potrafię płynnie, precyzyjnie i skutecznie posługiwać się językiem w szerokim zakresie tematów akademickich i zawodowych.
10.Potrafię posługiwać się językiem swobodnie i skutecznie w celach towarzyskich.
11.Potrafię umiejętnie nawiązywać w swoich wypowiedziach do wypowiedzi innych osób.
12.Potrafię płynnie stosować wiele właściwych wyrażeń, by po odpowiednim wstępie zabrać głos w dyskusji lub by zyskać na czasie i nie oddawać głosu w trakcie zastanawiania się nad dalszym ciągiem swojej wypowiedzi.
13.Potrafię skutecznie używać języka do celów zawodowych( np. prowadzić dyskusje lub negocjacje).
14.Władam biegle szerokim zasobem słownictwa.
15.Posiadam szeroki zasób słownictwa związany z moją dziedziną naukową.
16.Potrafię konsekwentnie utrzymywać wysoki stopień poprawności gramatycznej; błędy pojawiają się rzadko i trudno je zauważyć.
17.Potrafię w formie pisemnej wypowiedzieć się na szeroki zakres tematów ogólnych i zawodowych.
18.Potrafię zebrać informacje z różnych źródeł i zastosować je w spójnym i logicznym podsumowaniu.
19.Potrafię przedstawić złożony temat w prosty i dobrze skonstruowany sposób, naświetlając najbardziej istotne punkty np. w omówieniu.
20.Potrafię skomentować temat lub wydarzenie, przedstawiając różne punkty widzenia, podkreślając najważniejsze tezy i uzasadniając swój sposób rozumowania szczegółowymi przykładami.
21.Potrafię w szczegółowy sposób w prywatnym liście opisać doświadczenia, uczucia i zdarzenia.
22.Potrafię pisać poprawne formalnie listy, np. w celu złożenia zażalenia lub zajęcia stanowiska za bądź przeciw czemuś.
23.Potrafię pisać teksty o wysokim stopniu poprawności gramatycznej, różnicując swoje słownictwo i styl w zależności od adresata, rodzaju tekstu i tematu.
24.Potrafię zrozumieć dość skomplikowane dłuższe teksty i streścić je ustnie i pisemnie.
25.Potrafię wyławiać informacje, myśli i opinie z bardzo specjalistycznego tekstu z mojej dziedziny, np. z opracowania naukowego.
26.Potrafię czytać wszelką korespondencję, czasami korzystając ze słownika.
27.Potrafię czytać skomplikowane opracowania, analizy, komentarze.
28.Potrafię jasno i szczegółowo opisywać skomplikowane urządzenia, procesy, rozwiązania.
29.Potrafię wygłosić przejrzyście rozbudowaną prezentację na temat związany z moją dziedziną, rezygnując, jeśli trzeba, z przygotowanego tekstu i spontanicznie nawiązując do wątków podjętych przez osoby z publiczności.


Bibliografia:

1) Komorowska, H., (1999): Metodyka nauczania języków obcych. Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne
2) Komorowska, H., (2002): Sprawdzanie umiejętności w nauce języka obcego. Wydawnictwo Fraszka Edukacyjna
3) Komorowska, H., Obidniok, D., (2002): Stopień po stopniu, rozwój zawodowy nauczyciela języków obcych. Wydawnictwo Naukowe PWN
4) Ornstein, A. C., Hunkins, F. P., (1999): Program Szkolny – założenia, zasady, problematyka. Tłumaczenie: Kruszewski, K.
5) Pfeiffer, W., (2001): Nauka języków obcych. Od praktyki do praktyki. Wydawnictwo Wagros
6) Smolik, M., Galant, J., (2002): Program nauczania języka angielskiego. Macmillan Polska
7) Podstawy programowe dla lektorów języków obcych na wyższych uczelniach w Polsce. Goethe Institut Inter Nationes e.V. Warszawa, praca zespołowa
8) Europejskie Portfolio Językowe.

 
Admin © Politechnika Śląska
 
Całkowitą odpowiedzialność za poprawność, aktualność i zgodność z przepisami prawa materiałów publikowanych za pośrednictwem serwisu internetowego Politechniki Śląskiej ponoszą ich autorzy - jednostki organizacyjne, w których materiały informacyjne wytworzono.
Zasady wykorzystywania „ciasteczek” (ang. cookies) w serwisach internetowych Politechniki Śląskiej
Program Nauczania