Logo Politechniki Śląskiej Politechnika Śląska Politechnika Śląska
English
szukaj:
Przejdź do wyszukiwania
Politechnika Śląska należy do największych uczelni technicznych w Polsce. Jest szkołą wyższą o bogatej 70-letniej już tradycji, jedną z najstarszych uczelni technicznych w kraju i najstarszą na Górnym Śląsku.

Powstanie Politechniki Śląskiej było urzeczywistnieniem idei, która w świadomości społeczności śląskiej była obecna od dawna. Już pod koniec lat dwudziestych XX wieku podejmowano działania w celu utworzenia na Górnym Śląsku uczelni technicznej, która przez rozwój naukowy i działalność dydaktyczną wspierałaby ten silnie uprzemysłowiony i mający przed sobą wielkie perspektywy rozwoju region.

Sejm Śląski w 1929 roku rozpoczął formalne starania związane z budową i organizacją Politechniki Śląskiej w Katowicach. Mimo ogromnego zaangażowania wielu bardzo oddanych tej sprawie ludzi i poparciu niemal całego środowiska technicznego, ówczesny rząd sprzeciwił się powstaniu uczelni w Katowicach, a wybuch drugiej wojny światowej położył kres tym staraniom. Do planów powrócono w pierwszych miesiącach 1945 roku, jeszcze przed zakończeniem wojny. Pełniący obowiązki wojewody ppłk Jerzy Ziętek powołał 26 lutego 1945 roku tymczasową Komisję Organizacyjną Politechniki Śląskiej.

Jednak region śląsko-zagłębiowski nie był odosobniony w swych zabiegach o utworzenie wyższej szkoły technicznej. Również Kraków usilnie zabiegał o powołanie nowej uczelni – politechniki właśnie. Napływające z Krakowa wieści o podjętych tam czynnościach organizacyjnych, związanych z uruchomieniem wydziałów politechnicznych przy Akademii Górniczej, wywołały obawy, że bliskość położenia geograficznego Krakowa i Katowic może stać się przeszkodą w jednoczesnym kreowaniu politechnik w obu miastach. Komisja Organizacyjna Politechniki Śląskiej opracowała więc memoriał, uzasadniający pilną konieczność utworzenia uczelni technicznej na Śląsku.

Ostatecznie, decyzją Prezydium Krajowej Rady Narodowej, powołano Politechnikę Śląską w Katowicach z tymczasową siedzibą w Krakowie. Stosowny dekret wydano 24 maja 1945 r. Prace związane z uruchomieniem działalności uczelni w jej tymczasowej siedzibie prowadzone były jednocześnie z rozpoznawaniem możliwości zlokalizowania Politechniki na Śląsku. Pomimo początkowych planów zlokalizowania uczelni w Katowicach, organizatorzy Politechniki Śląskiej, po zapoznaniu się z możliwościami lokalowymi miast Górnego Śląska, na siedzibę powstającej szkoły wyższej wybrali Gliwice. Miasto to posiadało bowiem skupione na niewielkiej przestrzeni wolne budynki, umożliwiające ulokowanie w nich obiektów dydaktycznych i jednostek administracyjnych, a także zakwaterowanie kadry profesorskiej i studentów. Odpowiadało to dalekosiężnej wizji organizatorów uczelni – stworzenia w tym mieście dzielnicy akademickiej. Gliwice miały jeszcze jeden, bodaj najważniejszy atut – to tutaj m.in. zamieszkali przesiedleni ze Lwowa pracownicy i studenci Politechniki Lwowskiej.

Pierwsza inauguracja roku akademickiego Politechniki Śląskiej odbyła się 29 października 1945 roku. Naukę rozpoczęło wówczas 2750 studentów. Plany i programy studiów były oparte na wzorach zaczerpniętych z Politechniki Lwowskiej. Również kadrę profesorską Politechniki Śląskiej tworzyli w 1945 roku głównie byli pracownicy Politechniki Lwowskiej. Uczelnię stanowiły wówczas cztery wydziały: Chemiczny, Elektryczny, Mechaniczny oraz Inżynieryjno-Budowlany, w których zatrudnionych było prawie 200 pracowników dydaktycznych. Doskonała kadra profesorska była od początku jednym z najsilniejszych atutów gliwickiej uczelni. Od początku swego istnienia Politechnika Śląska miała strukturę ewolucyjną i aktywnie reagowała na rosnące wymagania rozwijającego się przemysłu. Z biegiem czasu niektóre wydziały dzieliły się lub łączyły, tworząc nowe kierunki i specjalności.

Wydarzeniem, które w sposób decydujący wpłynęło na charakter uczelni i jej związek z Górnym Śląskiem, było utworzenie w 1950 r. Wydziału Górniczego. Już w 1954 r. pierwszych 314 inżynierów-górników objęło stanowiska w kopalniach i innych działach branży. W 1953 roku powołano kolejny nowy wydział – tym razem Mechaniczno-Energetyczny. Jedenaście lat później rozpoczął działalność Wydział Automatyki. W kolejnych latach powstawały następne wydziały Politechniki Śląskiej: w 1969 r. Wydział Matematyczno-Fizyczny i Wydział Metalurgiczny z siedzibą w Katowicach, w 1970 r. Wydział Organizacji i Zarządzania z siedzibą w Katowicach, który po kilkuletniej przerwie w działalności został reaktywowany i przeniesiony w 1995 r. do Zabrza. W 1977 r. powstał Wydział Architektury, w 1978 r. Wydział Transportu, zaś w 1984 r. Wydział Mechaniczno-Hutniczy z siedzibą w Dąbrowie Górniczej, który funkcjonował jedynie przez sześć lat.

Niedawno w strukturę Politechniki Śląskiej weszły kolejne jednostki na prawach wydziału: Instytut Fizyki – Centrum Naukowo-Dydaktyczne, Kolegium Języków Obcych, Kolegium Pedagogiczne, a także Centrum Naukowo-Dydaktyczne „Centrum Kształcenia Inżynierów w Rybniku” oraz Centrum Naukowo-Dydaktyczne Transportu Kolejowego.

Obecnie Politechnika Śląska jest jedną z największych i najlepszych uczelni technicznych w Polsce. Kształci 23 tys. studentów, w tym około 17 tys. na studiach stacjonarnych. Oferuje 54 kierunki studiów i blisko 200 specjalności obejmujących cały zakres działalności inżynierskiej w 18 jednostkach podstawowych  13 wydziałach, trzech centrach naukowo-dydaktycznych i dwóch kolegiach  zlokalizowanych w Gliwicach, Katowicach, Zabrzu i Rybniku, a docelowo również w Sosnowcu.

 
Admin © Politechnika Śląska
 
Całkowitą odpowiedzialność za poprawność, aktualność i zgodność z przepisami prawa materiałów publikowanych za pośrednictwem serwisu internetowego Politechniki Śląskiej ponoszą ich autorzy - jednostki organizacyjne, w których materiały informacyjne wytworzono. Prowadzenie: Centrum Informatyczne Politechniki Śląskiej (www@polsl.pl)
Zasady wykorzystywania „ciasteczek” (ang. cookies) w serwisach internetowych Politechniki Śląskiej
Historia Politechniki Śląskiej