Profesor Władysław Gluziński (1914 - 1991)
Prof. Władysław Gluziński urodził się 25.04.1914 r. w Sosnowcu - Niwce. Uczył się w gimnazjum przyrodniczym im. S. Staszica w Sosnowcu, a studiował na Politechnice Warszawskiej. Zawodowo prof. Gluziński związany był z Zakładami Konstrukcyjno-Mechanizacyjnymi Przemysły Węglowego (później z instytucjami, które w wyniku zmian organizacyjnych z tych Zakładów powstawały, aż do Centrum Elektryfikacji i Automatyzacji Górnictwa EMAG). Prof. Wł. Gluziński od początku swej pracy zawodowej dążył do wyposażenia polskich kopalń węgla kamiennego w nowoczesne, zautomatyzowane maszyny i urządzenia elektryczne. Inicjował i kierował opracowywaniem i przygotowaniem ich produkcji, przy ścisłej współpracy z przemysłem elektrotechnicznym. W wyniku prowadzonych prac naukowych, stosowanych i atestacyjnych przez kierowany przez prof. Gluzińskiego zespól osiągnięty został w Polsce europejski poziom wyposażenia elektrycznego kopalń. Równolegle z pracą w instytucjach badawczo-rozwojowych górnictwa prof. Wł. Gluziński prowadził wykłady zlecone na wyższych uczelniach: w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (w latach 1952-1954 oraz w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Katowicach (1955-1957). Na dłużej związał się z Politechniką Śląską, w której w 1952 r. rozpoczął wykłady na Wydziałach Mechanicznym i Elektrycznym z urządzeń elektrycznych w górnictwie. Następnie na Wydziale Górniczym, w Katedrze Elektryfikacji Kopalń, kolejno jako wykładowca, docent i profesor kontraktowy prowadził zajęcia (wykłady i ćwiczenia) z przedmiotów stanowiących całokształt zagadnień związanych z elektryfikacją kopalń. W zajęciach tych kładł duży nacisk na zastosowania praktyczne, co bardzo ułatwiało późniejszą prace zawodową w górnictwie wychowankom profesora. Jako wybitny specjalista z dziedziny elektryfikacji, mechanizacji i automatyzacji kopalń prof. Wł. Gluziński był zapraszany do wielu rad, komisji komitetów naukowych. Prof. Wł. Gluziński napisał pięć książek, z których wydana w 1956 rok "Elektryfikacja podziemi kopalń węgla", aktualizowana i uzupełniana, doczekała się wielkonakładowych 4. wydań, stanowiąc fundamentalne dzieło z tej dziedziny. Za osiągnięcia w pracy zawodowej naukowo-badawczej prof. Wł. Gluziński otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
Prof. Wł. Gluziński był czynnym członkiem stowarzyszeń naukowo-technicznych: SITG i SEP.
Prof. Wł. Gluziński cieszył się wielkim autorytetem wśród władz resortu, kolegów i podwładnych. Posiadał duże zdolności organizacyjne, był niesłychanie pracowity i wymagający w stosunku do siebie oraz do innych. Przy wielkiej wiedzy był człowiekiem skromnym. Oprócz zainteresowań zawodowych miał szerokie zainteresowania humanistyczne. Był znawcą literatury pięknej, muzyki, malarstwa. Prof. Wł. Gluziński zmarł, pracując intensywnie do ostatnich dni życia, 3 kwietnia 1991 r. i pochowany został na cmentarzu w Niwce. Pozostawił żonę Wandę i dwoje dzieci Janusza i Elżbietę.
Na podstawie opracowania dr. inż. Zbigniewa Białkiewicza - MiAG 2001, nr 3)